Tężnia w Nysie bez obowiązku regularnych badań sanitarnych. Sekretarz miasta wyjaśnia zasady działania obiektu
Po ogłoszeniu wyników badań naukowców z Krakowa, którzy wykryli bakterie Escherichia coli w solance trzech tamtejszych tężni, pojawiły się pytania o bezpieczeństwo podobnych obiektów w innych miastach – w tym tężni na nyskim Placu Paderewskiego.
Naukowcy Uniwersytetu Przyrodniczego w Krakowie przebadali trzy krakowskie tężnie i stwierdzili obecność bakterii Escherichia coli w solance, która może trafiać do mgiełki unoszącej się wokół obiektów. Wyniki badań wywołały szerszą dyskusję o standardach sanitarnych miejskich tężni w całej Polsce.
Nyska tężnia działa na Placu Paderewskiego od czterech sezonów i jest czynna przez około pół roku – od wiosny do jesieni. Informacje o zasadach jej eksploatacji przekazał sekretarz miasta Piotr Bobak.
Podstawowym medium zasilającym obiekt jest solanka o stężeniu chlorku sodu od 8 do 10 procent, dostarczana przez firmę zewnętrzną i wymieniana co 4–5 tygodni w trakcie sezonu. Przy pierwszej i ostatniej wymianie w sezonie stosowana jest solanka o wyższym stężeniu – 16 procent. W procesie eksploatacji tężni wykorzystywana jest również woda wodociągowa, która zgodnie z obowiązującymi przepisami podlega codziennym badaniom jako woda przeznaczona do spożycia przez ludzi.
Sekretarz Bobak zwrócił jednak uwagę na istotną lukę regulacyjną. Tężnie ogólnodostępne – takie jak nyska – nie są objęte przepisami dotyczącymi jakości wody do spożycia ani regulacjami dotyczącymi kąpielisk. Zgodnie z obowiązującymi wytycznymi miejskie tężnie nie są traktowane jako obiekty lecznicze, lecz formalnie uznawane są za elementy małej architektury.
Konsekwencją tego statusu jest brak ustawowego obowiązku prowadzenia regularnych badań wody przez Państwową Inspekcję Sanitarną. Jak wyjaśnił Bobak, sanepid może przeprowadzić kontrolę i zlecić badania wyłącznie w przypadku podejrzenia zagrożenia sanitarnego lub w ramach swoich ustawowych kompetencji.
Zdjęcie: Nysa Media